ناشکره نه يم ؛ خو احســـان، پر اوږو نه شمه وړی

ناشکره نه يم ؛ خو احســـان، پر اوږو نه شمه وړی خاونده ! مړ ښه يم چې ځان، پر اوږو نه شمه وړی زه ورتـــه نـــــه وايم چې زه درســـره مـــينه کوم زه جنازه د خــــپل ارمان ، پر اوږو نه شمه وړی