Lyrics / Poem
د خندا پېغله مې له شونډو ړنګه بنګه پرېوځي
لکه چې زرکه تکه سره د باز له چنګه پرېوځي
لا خو د ژوند سندرې ليکو د لمبو په پاڼو
نو له سرونو به مو هسکې شملې څنګه پرېوځي
زما غرور به يې په سترګو ګې نېزې ښخوي
که مې تنه ټپي ټپي شي له غورځنګه پرېوځي
زما د هيلو دنګ نښتر چې پرې له بيخه باسي
مټې يې پرې شه چې له دې تبرو کلنګه پرېوځي